Op 10 november 1998 landt je vliegtuig op Schiphol. Daar sta je dan met je koffertje, vol verwachting in het beloofde land. Je vader haalt je op en neemt je mee naar Groningen. Met zijn nieuwe vrouw, naar je nieuwe huis, vol met nieuwe broertjes en zusjes, vol gezelligheid. Het hagelt, dan volgt de eerste sneeuw; nieuw weer, dat je voor het eerst meemaakt. Alles lijkt als in een film. Asha is verrukt.

Twee weken later barsten de eerste ruzies los; vader neemt de benen. De stiefmoeder reageert haar frustraties af: “Ik moest opeens al het werk in huis doen, met stank voor dank, ik leek wel Assepoester.”

Lees meer

Samantha stort in als ze opnieuw een relatie krijgt. Alle herinneringen aan de verkrachting komen weer terug. Ze valt in een bodemloze put. “Ik voelde mij vies en minderwaardig; een snotdoek, waar je je vuiligheid mee afveegt. Ik kon niet geloven dat er iemand was, die van mij kon houden.” Samantha is op dat moment al in behandeling bij Molendrift. Door haar ADHD heeft ze moeite met alle dagelijkse beslommeringen. Van het huishouden, de financiën tot de opvoeding van haar puberende kinderen. Dat gaat met vallen en opstaan steeds beter, tot het verleden haar inhaalt.

Lees meer

Freek staat met zijn rug tegen de muur als hij het huis uitvlucht. In blinde woede heeft hij zijn vrouw aangevallen en klem gezet. Bijna geslagen, zijn vuisten al klaar. Het gesar werd  hem teveel. Maar dit is absoluut niet wat hij wil. Niet voor zijn dochter, niet voor zijn vrouw, niet voor hemzelf. “Zo wil ik mijzelf niet zien.” Hij vindt onderdak bij zijn tante.

De escalatie zorgt ervoor dat hij zelf contact zoekt met Molendrift. Hij heeft een duidelijke vraag en is vastbesloten. “Ik wil een goede vader zijn voor mijn dochtertje."

Lees meer

Als zijn relatie voor de tweede keer op de klippen loopt, zakt bij Henri de moed in de schoenen.  Hij zal het allemaal wel niet kunnen, was altijd al zo, zijn hele leven. Een sufferd, een loser, deugt voor niets. Henri zinkt weg in een depressie, zonder het te beseffen.  Hij drinkt, rookt en slikt alles wat voor handen komt. “Zo lang ik mij maar anders kon voelen, dan ik mij voelde; zo lang ik überhaupt maar iets kon voelen”, zegt Henri over die periode. Hij laat zijn twee kinderen bij zijn partner achter, het is over en uit. Zelfs als vader deug ik niet, denkt Henri.

Lees meer

Pagina 1 van 2

Molendrift: Ubbo Emmiussingel 110 | 9711 BK Groningen | Tel: 050 - 318 51 42 | Fax: 050-312 89 90 | e-Mail